Μία περιγραφή για το Λιτόχωρο, του 1836

Βαδίζοντες προς μεσημβρίαν κατά μήκος του Όρους Ολύμπου, κατερχόμεθα εις την Κωμόπολιν Λειτόχωρον, ήτις απέχει...
title

Όλυμπος το βουνό των Θεών

Τυλιγμένος για χιλιάδες χρόνια στην αχλύ του μύθου ο Όλυμπος με την ιστορία του, τη πολύμορφη και ευμετάβλητη γοητεία της φύσης του , ...
title

Mt. Olympus, Pieria - Greece

Traditionally regarded as the heavenly abode of the Greek gods and the site of the throne of Zeus, Olympos seems to have originally existed as an idealized mountain , ...
title

Λείβηθρα

Η ακρόπολη των Λειβήθρων είναι ένα χαμηλό οχυρό ύψωμα, πού το ορίζουν τρείς χείμαρροι του Ολύμπου. Ενδείξεις για την έκταση της πόλης υπάρχουν Β και Δ της ακρόπολης.
title

Η Αγία Κόρη και τα Φριξομάντιλα

Η Αγία Κόρη, πανέμορφη περιοχή, απ' τις ομορφότερες τοποθεσίες της ορεινής Πιερίας, τέσσερα χιλιόμετρα από το χωριό Βροντού. Οργιώδης βλάστηση, χορταίνει το μάτι πράσινο,
title

Η Αγία Κόρη

Η Αγία Κόρη ήταν νεομάρτυρας, που πέθανε κοντά στη Βροντού. Δεν έχει αναγνωριστεί ακόμα ως Αγία από την επίσημη Εκκλησία, ωστόσο είναι αναγνωρισμένη από το λαό, όχι μόνο στην Πιερία αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα
title

Παλαιός Παντελήμονας - Προφήτης Ηλίας

Σε μικρή απόσταση από τον Παλαιό Παντελεήμονα, στην κορυφή του λόφου που βρίσκεται επάνω από το παραδοσιακό χωριό, βρίσκεται ο Βυζαντινός ναΐσκος του Προφήτη Ηλία. Η θέα προς τον Θερμαϊκό κόλπο είναι εκπληκτική.
title

Περιγραφή του William Martin Leake για τον Πλαταμώνα, γραμμένη το 1806

Στις 6.25 περνάμε γύρω από την άκρη της ρίζας του βουνού, και στις 7.20, αφού έχουμε ακολουθήσει την ακτή για ένα μικρό χρονικό διάστημα, σταματήσαμε σε ένα ευχάριστο
title

Ολυμπος και Πιέρια όρη - Μυθολογία, ιστορία και φύση

Κινούμαστε μεταξύ θεών και μουσών, σε έναν από τους πιο ειδυλλιακούς και πιο φορτισμένους δρόμους που μπορεί να διατρέξει ο ταξιδιώτης. O Ολυμπος, ίσως το πιο γνωστό βουνό του πλανήτη, μπαίνει στα όνειρα εκατομμυρίων ανθρώπων που θέλουν να αντικρίσουν τις κορφές του.
title

Βιβλίο: "Τα Τέμπη και η γειτονική περιοχή"

Προχωρώντας ανατολικώτερα φθάνουμε στο χωριό Τέμπη (τουρκ. Μπαμπά) όπου σήμερα είναι ο φοροσταθμός των διοδίων. Από εδώ αρχίζει η είσοδος της κοιλάδος των Τεμπών.
title

Πέτρα"

Σύμφωνα με την παράδοση των γύρω χωριών, στην περιοχή βρισκόταν το μικρό βασίλειο της Πέτρας, ή Καρακόλι όπως ονομάζουν την περιοχή σήμερα. Τούρκοι και Γενίτσαροι, πολιόρκησαν την Πέτρα αλλά δεν μπορούσαν να την κατακτήσουν.
title

Οι Λαζαίοι

Ο Λάζος, ο γενάρχης των Λαζαίων, ήταν ένας από τους πιο ξακουστούς κλεφταρματολούς του ΙΗ’ (δέκατου όδγοου) αιώνα. Για τους Λαζαίους στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους (εκδοτική Αθηνών Α.Ε. τομ. ΙΑ’) γράφονται τα εξής:
Οι Λαζαίοι

Δίον

Στους βόρειους πρόποδες του Ολύμπου, σε περιοχή που εξασφαλίζει τον απόλυτο έλεγχο της στενής διάβασης από τη Μακεδονία στη Θεσσαλία, δεσπόζει το Δίον. Άλλοτε σε απόσταση μόλις επτά σταδίων από τις ακτές του Θερμαϊκού, το Δίον υπήρξε η κατ' εξοχήν ιερή πόλη των Μακεδόνων.
Δίον

Οι περιπέτειες στον Όλυμπο του Αγγλου ορειβάτη Ουργκουάτ

Αναρτήθηκε από Olympus-Pieria

Του Αποστόλου Ποντίκα, δασκάλου, θεολόγου, φιλολόγου, πτυχ. Πολιτικών Επιστημών, επιτ. σχολικού συμβούλου

Ο Όλυμπος ή Έλυμπος, κατά τα δημώδη άσματα, αποτέλεσε λόγω της κατοικίας των μυθικών Θεών, αντικείμενο έρευνας και μελέτης από την αρχαιότητα ως τα σήμερα. Κατά τον Όμηρο, ο Όλυμπος είναι αγάννιφος και νηφόεις, δηλαδή, πολυχιονισμένος και χιονοσκεπής. Είναι επίσης πολυδείρας και πολύπτυχος, δηλαδή, έχει πολλά φαράγγια και χαράδρες. Τα τέσσερα ορεινά χωριά του, Κρυόβρυση (Πουλιάνα), Σκαμνιά, Καρυά, και Καλλιπεύκη (Νεζερός), με τη μυθική Τετνάτα, την Κονόσπολη, την Γκόλιντα (Γουλενά) και την Ασκουρίδα λίμνη, έζησαν πολλά ιστορικά γεγονότα και περιπέτειες.

Σύμφωνα με την επιστήμη των Ολυμπίων και με βάση τη Θεογονία του Ησιόδου, ο Δίας γνώριζε το μυστικό της ατομικής βόμβας στην Τιτανομαχία, που έγινε στο χώρο της Τετνάτας και των τριών χωριών, Πουλιάνας, Σκαμνιάς και Καρυάς. Εξάλλου, σύμφωνα με την άποψη των σύγχρονων μελετητών, στον Όλυμπο υπάρχουν πυραμίδες, ενώ στον νεοανοιχθέντα δρόμο Καρυάς – Λεπτοκαρυάς, σε κάποιο σημείο υπάρχει ηλεκτρομαγνητικό πεδίο.

Από μικρή ακόμα ηλικία με μαγνήτιζε ο μυθικός Όλυμπος, η μυθολογία και οι ιστορίες των κατοίκων των γύρω χωριών. Έτσι, μαζί με άλλους συνομήλικους είχαμε γίνει αρκετές φορές αναβάτες και εξερευνητές, αφού γεννήθηκα στην Κρυόβρυση. Βέβαια, αρκετοί ξένοι περιηγητές και ερευνητές προσπάθησαν να επισκεφτούν τον Όλυμπο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Πρώτος επισκέπτης θεωρείται ο Σουλτάνος Μεχμέτ ο Δ΄ το 1669, ο οποίος ήταν δεξιοτέχνης κυνηγός και προσπάθησε να ανέβει από το χωριό Κοκκινοπλός, αλλά δεν το πέτυχε. 

Αξιόλογη απόπειρα για να φτάσει στην κορυφή του Ολύμπου κάνει το 1780, ο Γάλλος αξιωματικός Σοννίνι, αλλά και αυτός δεν το κατόρθωσε. Ο ίδιος ιστορεί ότι η ομάδα του συνάντησε αρκετό κρύο, χιόνια, πελώριους βράχους και αρκετή ομίχλη και αυτά στάθηκαν εμπόδιο.

Το 1806, αποπειράται ο Άγγλος καθηγητής Λικ, ανάβαση από το Λιτόχωρο, αλλά αποτυχαίνει και αυτός. Εκείνος, όμως που είχε περιπέτεια, όπως διηγούνται οι γεροντότεροι κάτοικοι της Καρυάς, Πουλιάνας και Σκαμνιάς, είναι ο Άγγλος ορειβάτης, Δαβίδ Ουργκουάτ. Αυτός ξεκίνησε από το Λιτόχωρο και τη Λεπτοκαρυά, πέρασε από τα αρχαία Λείβηθρα και έφτασε στο χωριό Καρυά το 1830.

Στην περιοχή του Ολύμπου την περίοδο εκείνη κυριαρχούσε με τη συμμορία του ο αρχιληστής Δήμος και συναντήθηκε συμπτωματικά ο Ουργκουάτ με τον αρχηγό της συμμορίας αυτής, Δήμο. Κάπως περίεργο φαίνεται που ο ληστής συμπάθησε τον Αγγλο περιηγητή και σύναψε μαζί του φιλία. Σύμφωνα με την άποψη των κατοίκων το έκανε αυτό για να δείξει ότι σέβεται τους ξένους ορειβάτες, αλλά και γιατί και ο ίδιος αγαπούσε τη φύση και τα λουλούδια. Αλλά, και να δείξει ότι δεν είναι τόσο σκληρός, όσο οι άνθρωποι τον χαρακτήριζαν. Ο Δήμος κατοικούσε σε ένα επιβλητικό πέτρινο αρχοντικό σπίτι της Καρυάς, όπου εκεί φιλοξένησε τον Ουργκουάτ και του παρέθεσε γεύμα. Ο αρχιληστής ήταν εγωπαθής, φιλόδοξος, αρχομανής και αρκετά μυθομανής. Αφηγήθηκε στον Περιηγητή ότι είχε στην κατοχή του τα εξής χωριά: Καρυά, Πουλιάνα, Σκαμνιά, Σπαρμό, Φλάμπορο (Μητσούνι), Νεζερό, Σκοτίνα, Πούρλια, Κρανιά Ραψάνη και Πυργετό. Επίσης ότι είχε μια αξιόλογη δύναμη από 700 παλικάρια, κάτω από τις διαταγές του και αρκετό υπηρετικό προσωπικό. Για να μην έχει μπελάδες με την τουρκική εξουσία τα είχε καλά μαζί της και πλήρωνε αρκετό κομπόδεμα στην εξουσία.

Ο Δήμος, συνόδευσε τον Ουργκουάτ στην πορεία του προς τον Νεζερό και τη Ραψάνη, όπου και τον άφησε. Του ζήτησε να επανέλθει την επόμενη χρονιά για να τον φιλοξενήσει και να τον οδηγήσει σε μέρη όπου υπάρχουν ερείπια και αρχαίες επιγραφές. Ο Ουργκουάτ, από τη Ραψάνη κατέβηκε στο Ντερλί (Γόννοι) και μέσω του Τυρνάβου και Μελούνας, έφτασε στην Ελασσόνα. Από την Ελασσόνα, όπως, ο ίδιος αναφέρει στο ταξιδιωτικό του βιβλίο, είχε πρόθεση να επιχειρήσει άνοδο προς τον Όλυμπο. Είναι, όμως, περίεργο γιατί δεν ανέβηκε στον Όλυμπο από το μέρος της Καρυάς, Σκαμνιάς και Πουλιάνας και έκανε αυτή την κυκλική πορεία... Στις προθέσεις του ήταν να ανέβει στον Όλυμπο μόνος του χωρίς συνοδεία αλλά μεταπείστηκε από κατοίκους της Ελασσόνας να πάρει μαζί του και τη συνοδεία. Διανυκτέρευσε στην Τσαριτσάνη και από εκεί πέρασε το βουνό Ντιάβα, το χωριό Ντιάβα και τον μικρό οικισμό Καλύβια, ο οποίος υπαγόταν στην Κοινότητα Κρυόβρυσης (Πουλιάνα) και έφτασε στο Μοναστήρι της Αγίας Τριάδας Σπαρμού. Οι καλόγεροι του Μοναστηριού τον φιλοξένησαν και τον απέτρεψαν να ανηφορήσει το βράδυ προς την κορυφή του Ολύμπου, προσφέροντας δυνατό τσίπουρο για να αποκοιμηθεί.

Την άλλη μέρα ξεκίνησε μέσω της χαράδρας και του δάσους, έχοντας απέναντί του το χωριό Πουλιάνα, μπροστά την Παλιά Σκαμνιά και στο κάτω μέρος την Καρυά, έφτασε στην ανατολική πλευρά του Ολύμπου. Από εκεί αντίκρισε στο βάθος τη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική, ενώ συνάντησε Σκαμνιώτες βοσκούς, οι οποίοι αρχικά θορυβήθηκαν από την παράξενη ορειβατική ενδυμασία της συνοδείας του. Ο ίδιος αναφέρει στο βιβλίο του ότι τους επιτέθηκαν άγρια τσομπανόσκυλα και για να τους γλιτώσουν οι βοσκοί τους έβαλαν μέσα στα πρόβατα και τους σκέπασαν με τις κάπες τους. Φιλοξενήθηκαν από τους βοσκούς δύο μέρες στη στάνη γιατί είχε πέσει ομίχλη και δεν μπορούσαν να προχωρήσουν. Αφού η ομίχλη έφυγε και καθάρισε ο Ολύμπιος ουρανός, τράβηξαν προς την ανηφόρα και σε κάποιο σημείο της κορυφής βρήκαν κομμάτια πέτρας και ψημένα τούβλα, καθώς με μια επιγραφή, που έγραφε «ΑΓΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ».

Η κορυφή αυτή εντοπίστηκε το 1855 από τον Heuzey, σε μια άλλη πλάκα, με την ονομασία Τσιούμα, όπως ακριβώς στα κατοπινά χρόνια την ονομάζουν οι κάτοικοι της Καρυάς, Κρυόβρυσης και Σκαμνιάς. Στο μέρος αυτό έβοσκαν τα κοπάδια των βλαχοποιμένων από τη Μαλαθριά Κατερίνης και τους φιλοξένησαν στη στάνη τους. Δεν είχε άλλο κουράγιο να προχωρήσει, παρότι ήταν ψύχραιμος, διότι οι καιρικές συνθήκες δεν βοηθούσαν στην περαιτέρω ανάβαση. Έτσι, Ουργκουάτ, αφού προμηθεύτηκε από τους βοσκούς πήρε πάλι την ίδια διαδρομή και ξαναγύρισε στο Μοναστήρι του Σπαρμού, όπως, ο ίδιος περιγράφει. Έτσι, τελείωσε η περιπέτεια του Αγγλου περιηγητή- ορειβάτη στον Όλυμπο.

Πύθιο Ολύμπου

Αναρτήθηκε από Olympus-Pieria

Το Πύθιο όπως φαίνεται από την κορυφή του λόφου των Αγίων Αποστόλων.

Το Πύθιο είναι χωριό του Δήμου Ελασσόνας και είναι χτισμένο στην Νοτιοδυτική πλευρά του Ολύμπου, σε υψόμετρο 720 μέτρων, κοντά στην είσοδο των στενών της Πέτρας. Απέχει από την Ελασσόνα 25 χιλιόμετρα και από την Κατερίνη 52 χιλιόμετρα.

Η ονομασία του χωριού "Πύθιο" πιθανολογείται ότι προέρχεται από τον θεό Πύθιο Απόλλωνα, που λατρεύονταν ιδιαίτερα εκεί.

Μέχρι το 1928, το χωριό ονομαζόταν Σέλλος.
Μία άποψη είναι ότι το «ΣΕΛΛΟΣ» προέρχεται από τη λέξη Σέλωμα, λόγω της ιδιομορφίας του εδάφους του χωριού. Μία ακόμη άποψη είναι ότι η λέξη «ΣΕΛΛΟΣ» προέρχεται από το ομηρικό Σελλοί. Πολλοί υποστηρίζουν πως Σελλοί – Ελλοί – Ελλάς είναι ταυτόσημες και παράγωγες λέξεις και πως το όνομα Ελλάς προέρχεται από το αρχαίο όνομα Σελλοί.

Το Πύθιο Βορειοανατολικά του λόφου των Αγίων Αποστόλων.

Το Πύθιο είναι γνωστό από την Ιλιάδα του Ομήρου και έχουν βρεθεί ερείπια της αρχαίας πόλης του Πυθίου, γύρω από τον λόφο των Αγίων Αποστόλων.

Εκτός από την Ηπειρωτική Δωδώνη με το Μαντείο του Διός ο Όμηρος αναφέρει την πόλη Δωδώνη «παρά τον Τιταρήσιον ποταμόν». Επιπλέον στην Ιλιάδα βλέπουμε τον Αχιλλέα να προσεύχεται στον Δία της Δωδώνης τον Πελασγικό, της κακοχείμωνης Δωδώνης, που ζουν εκεί οι Σελλοί .

Στηριζόμενοι εκεί πολλοί αρχαιολόγοι και ιστορικοί ξεκινούν και πιθανολογούν για μία Θεσσαλική Δωδώνη στους πρόποδες του Ολύμπου και να ερευνούν την ύπαρξη ενός Μαντείου προς τιμήν του Διός στην περιοχή του Πυθίου. Ωστόσο, η ύπαρξη Μαντείου θα μπορούσε να είναι δυνατή καθώς στο Πύθιο υπήρχε ένας μοναδικός τόπος, στον χώρο του οποίου παρατηρείται το φαινόμενο που συναντούμε επιλεκτικά σε ορισμένα μέρη της Ελλάδος και του κόσμου, όπως στην περιοχή των Δελφών, στο σπήλαιο της Πεντέλης, στη Δήλο κ.α.


Πρόκειται για περιοχές στις οποίες συγκεντρώνονται διάφορα διασυμπαντικά ηλεκτρομαγνητικά κύματα και εκπέμπονται σε διάφορες κατευθύνσεις. Πράγματι, ύστερα από έρευνα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έχει διαπιστωθεί ότι ο χώρος αυτός λειτουργεί ως «αντιχείον», δηλαδή δέχεται ήχους από μακρινές αποστάσεις και ανακλώνται στο σημείο αυτό.

Πολλοί λοιπόν θεωρούν το πρώτο Μαντείο του Δωδωναίου Δία του Πελασγικού ιδρύθηκε στην Περραιβική Δωδώνη. Γι΄ αυτούς το Μαντείο το Μαντείο της Ηπειρωτικής Δωδώνης είναι μεταγενέστερο δημιούργημα των Περραιβών που αναχώρησαν προς την Ήπειρο, μετά την εισβολή των Λαπίθων στη Θεσσαλία και την πεδινή Περραιβία.

 Στηριζόμενοι στην πιθανότητα ύπαρξης της Θεσσαλικής Δωδώνης οι επιστήμονες ερευνούν για την τοποθεσία της. Ο Όμηρος την τοποθετεί παρά τον Τιταρήσιον ποταμόν, ο Στράβωνας 15 σταδίους από την πόλη Σκοτούσα, ο Γεωργιάδης στο Σαραντάπορο και ο Heuzey στην Αγία Τριάδα. Όπως και να΄χει λοιπόν δεν είμαστε ακόμα σε θέση να μιλήσουμε με βεβαιότητα για το που βρισκόταν η πόλη Δωδώνη στην Περραιβία.

Το αρχαίο Πύθιο ήταν η πρωτεύουσα της Περραιβικής Τριπολίτιδος, η οποία περιελάμβανε την Άζωρο και την Δολίχη, περίπου από τον 5ο μέχρι και τον 3ο αιώνα π.Χ.

Οι Ναοί του Ποσειδώνα Πατρώου και του Πυθίου Απόλλωνος.

Νοτιοδυτικά του λόφου των Αγίων Αποστόλων, έχουν γίνει αρχαιολογικές ανασκαφές οι οποίες έφεραν στο φως, τρείς Ναούς Ρωμαϊκής εποχής. Και οι τρεις Ναοί, χρονολογήθηκαν στα χρόνια του Οκταβιανού Αύγουστου. Έχει βρεθεί ο Ναός του Απόλλωνα Πυθίου (33×13μ), βάση Ναού του Πατρώου Ποσειδώνα (33×13μ) και άλλη μια βάση Ναού αφιερωμένου στην Αρτέμιδα Αγαγυλαία (πολύ μικρότερων διαστάσεων).

Η ακρόπολη του αρχαίου Πυθίου, βρισκόταν στον λόφο "Άγιοι Απόστολοι" και περιμετρικά από τον λόφο αυτόν, υπήρχε η αρχαία πόλη.

Το εξωκλήσι των Αγίων Αποστόλων, που βρίσκεται στην κορυφή του ομώνυμου λόφου.

Βρέθηκαν πολλές επιγραφές, δύο ακέφαλα λατρευτικά αγάλματα, του Απόλλωνα Πυθίου και του Απόλλωνα Δωρείου, τα οποία προέρχονται από προγενέστερο Ιερό που ήταν χτισμένο εκεί.

Λένε ότι ο Μέγας Αλέξανδρος θυσίασε εκατόμβη βοδιών στον Δία, όταν πήγε στο Πύθιο για να στρατολογήσει άνδρες της περιοχής, για την εκστρατεία του στην Περσία. Αυτός ο βωμός, σώζονταν μέχρι και το 1965, όπου δύο νεαροί βοσκοί βόσκοντας τα κοπάδια τους εκεί, τον κατεδάφισαν!

Ο λόφος των Αγίων Αποστόλων όπως φαίνεται από τον αρχαιολογικό χώρο Πυθίου.

Επίσης ο Πλούταρχος στο βίο του "Αιμιλίου Παύλου" αναφέρεται στην πρώτη μέτρηση της υψομετρικής διαφοράς που έγινε από τον Ξεναγόρα στο ιερό του Πύθιου Απόλλωνα στην κορυφή του Ολύμπου. 

Μια ματιά στους Ναούς του Πατρώου Ποσειδώνος και Πυθίου Απόλλωνος, από την κορυφή του λόφου.

Το 1968 βρέθηκε μία επιγραφή που αναφέρει τα ονόματα Περραιβών πολεμιστών στον Τρωικό πόλεμο.


Φιλικά blogs

Επικοινωνία

Για επικοινωνία: